Oto świat, w którym lisy płaczą, a dzieci mówią językiem ptaków.
Nowa powieść autorki nominowanej do Paszportów “Polityki” i Nagrody Literackiej NIKE.
Rumunia, lata 80. Świat jak z poetyckiego koszmaru albo zmysłowego bad tripa, w którym sieroty uprawiają śmieciowy szamanizm, a kobiety karmią świńskim mlekiem.
Cosmina jest hersztką wyśnionej wspólnoty dzieci, które wytwarzaj swoje własne, cielesne rytuały. Te sieroty nie znają dotyku. Co dzieje się z ciałem, które nie jest dotykane? Cosmina zabiera pobratymców w drogę do ich własnej mitologii.
Lenuta, pracownica sierocińca, funkcjonuje w sieci wrogości i nieufności związanej z niesławnym dekretem 770. Jednak największego wroga ma w swoim własnym synu. Kiedy Lenuta ma stawić opór, sięga po beznadziejnie radykalne środki.
Ta transowa opowieść nie poddaje się dyktatowi realizmu. Zabiera do wnętrza ciała, ukazując, że to co fizjologiczne jest polityczne.
- dla czytelników zainteresowanych literaturą piękną o oryginalnym stylu, łączącą realizm z elementami surrealizmu i poetycką narracją.
- dla osób ciekawych nietypowych opowieści osadzonych w historycznych realiach — Rumunia lat 80., gdzie rzeczywistość przeplata się z mitami i cielesnymi rytuałami.
- dla miłośników prozy, która zaciera granice między cielesnością a polityką, i potrafi prowokować do myślenia.
- dla czytelników doceniających autorów wyróżnianych i nominowanych do prestiżowych nagród literackich (np. Paszporty „Polityki”, Nike).
- surrealistyczna opowieść o dzieciach, rytuałach i wspólnocie.
- ciało, dotyk i ich brak jako metafory relacji międzyludzkich oraz politycznych ograniczeń.
- tło społeczno-polityczne Rumunii lat 80. — nieufność, wrogość i ekstremalne wybory w trudnych warunkach.
- proza, która przekracza realizm i zachęca do refleksji nad językiem, ciałem i pamięcią.
